Justgaming…met veel pijn in mijn hard meld ik dat ik er mee kap. Onder ik mag je Joery verstaan. Joery had geen tijd meer, Joery gaf het in mijn handen. Stefkeuh (ik dus) van daslogos mocht het doen. Maar ik kan de druk niet meer aan. 2weblogs, school, vrienden, een paar forum,…neen te druk is te druk.

Hierbij meld ik dat JustGaming er officeel mee stopt. In die tijd zijn er 128 logs gepasseert. 3039 unieke bezoekers. 12430 pageviews. 380 bezoekers per maand…hierbij zeg ik jullie je vaarwel. Niet te vergeten joery gaat aan de slag bij: www.wii-gamer.nl! Dus daar kun je hem nog zien! Ik ga naar mijn eigen weblog: www.daslogos.web-log.nl. Bezoekers! Jullie nog veel geluk in het leven! En Joery! Het gaat je goed!

Zonder dat ik het wist, was de E3 er. Andere jaren was ik wat voorbereid tegen al dat nieuws, de stress,etc. Je kent het vast wel. Dit jaar was het anders. Vlak voor de E3 kwam Nintendo met een naam. Wii. De ene vond het leuk, de andere kut. Ik behoorde eerst tot de kut groep. Maar hoe meer ik het zeg, hoe leuker. Hoe meer ik eraan denk ik, hoe vlugger dat ding uit moet zijn. WiiSports(ws), ProjectHammer(ph), SuperMarioGalaxy(smg), SuperSmashBrosBrawl(ssbb),Madden Wii,… Stuk voor stuk wou ik ze. Nintendo heeft een nieuwe stap gezet, wil het is een goede…De verwachteprijs is: 200-250€. Iemand van Sega zegt dat het apparaatje minder dan 199$ gaat kosten.

Nu ga ik naar het kamp van Microsoft lopen. De 360, een krachtig apparaatje. Prachtige games heb ik gezien. Ze zijn echt goed bezig. Ze zijn dan wel iets maar op het online gedeelte geconcentreerd dan op het solo gedeelte, maar ik verwacht nog veel goede games van hun. Halo 3, GTA4, Spiderman 3, PES6,…Alle 4 zullen ze wel iets hebben waarmee je online kunt. Halo gaat de klassieke FPS standen hebben, GTA4 gaat ook vast online gaan, Spiderman 3 gaat vast gebruik maken van co-op online en PES6 is vast duidelijk online een potje voetbal.

En nu ga ik naar het kamp van de verliezer…Sony, Sony, Sony…Waarmee zijn jullie toch bezig? Jullie faken Nintendo en Microsoft zo hard dat jullie hopen dat het niet opvalt. Eerst zouden jullie een nieuwe controller ontwikkelen, maar dan gaan jullie terug naar het vorige concept. Jullie vervangen de L&R toetsen in triggers, net zoals Microsoft en Sony, voegen er grypo-stuff toe en doen vanachter de controller 4 lampjes om te zien of de controller aangesloten zit. Waar hebben we dat gezien? Bij Nintendo! Komaan, ze zeggen dat ze al vanaf 1994 bezig zijn met die techniek. Waarom staken ze het dan niet in de PS1 en/of PS2? De prijs hebben we ook. Maar liefst 600€ mag je neerdoken als je alles er op en er aan wilt. Dat is maar liefst 200€ duurder dan de 360(ook alles er op en eraan). Als de Wii er 200 zou kosten is dat maar lieft 400€(!) duurder. Met 600€ kun je een Wii en een 360 kopen! Peter Moore van Microsoft gelijk, wat wil je liever? 600€ neerdoken voor een gefaked console of 2 innovatie console’s in huis halen? Ik weet het wel!

U ziet het, hier wordt al een tijdje niet meer geblogt. De post frequentie zit al even serieus in het slop. Daarom doe ik een oproep aan iedereen die hier komt en ook maar een beetje wil/kan schrijven op deze blog, meld je aan! Dan maken we a fresh start en posten we nog eens like in the good old days! Deze blog gaat voor zijn 1e verjaardag zonder twijfel!

In other news, wat is er met mij aan de hand? Ik zit op mijn gemakje te gamen en fora en sites te volgen. Niet echt de moeite om steeds blogs aan te besteden. De wii heeft nog een nasleep impact op me, en de E3 komt eraan en gaat rulen. Animal crossing begin ik beu te worden, tetris speel ik regelmatig, en geregeld speel ik wat wifi met maatjes of haal ik nog eens een ‘cube game van onder het stof. Nog wat chatten met peeps, fora n00bjes pwnen, enzovoort. Niets nieuws onder de zon dus… en dat net nu de zon begint te komen!

Groot nieuws dus, en de hele nintendo fanbase stond even helemaal op zijn kop. Al zoveel slechte reacties gelezen, maar ik vat de plotste negativiteit niet. De naam heeft wel wat op een ludieke manier, en zelfs dan nog is het maar een naam. wii!

Vandaag heb ik me nog eens een nieuwe oude game aangeschaft. Tetris DS is in ieder geval een moeilijk spel om te plaatsen in de tijd. Is het nou een oude of een nieuwe game? Je kiest zelf maar. Wat ik wel kan melden, is dat tetris een geslaagde bewerking heeft gekregen. De game bevat 6 modes: standard, push, catch, mission, touch en puzzle. Ik heb al wat geproefd van alle modes, en laat hieronder weten wat ik ervan vind. Blok ze!

standard: euhm, vrij standaard deze. Niets zo aangenaam als een normaal potje om tijd te doden. Deze mode kan ook in multiplay en tegen de cpu gespeeld worden, maar tegen de cpu is in ieder geval niet mijn ding. Ondersteund door die heerlijke mario deuntjes, waarschijnlijk de mode die ik ga opduwen als ik me sterk verveel.

push: een potje tegen de cpu zei me genoeg, negeren deze mode. Vaag concept vind ik, de normale multiplay lijkt me dan beter (al heb ik het gevoel dat multiplay algemeen wel eens gemeen zou kunnen tegenvallen. Wifi and Michel, prove me wrong…). Best wel jammer, want donkey kongs theme ownt. Maar elkaars stapeltje blokken duwen? Neuh, niet voor mij…

catch: dit leek me in ieder geval de meest vage mode, op voorhand. Bij de eerste gamebeelden had ik een vrij groot “wtf” gevoel, maar een eerste speelbeurt verraste me. De twist waarin je vierkantjes moet vormen die ontploffen, heeft opzich weinig meer met tetris te maken maar is misschien net daarom zeer geslaagd. En jah, respect voor het metroid theme!

mission: clear two lines at once! Het is soms niet meer dan dat, maar het werken tegen de klok maakt van dit eenvoudige idee nog wel een leuke tijdsdoder, al is het time trailen me net wat te vergezocht. Zelda themepje eronder, altijd leuk.

touch: omg, wat ga ik ongelooflijk verlaafd geraken aan deze mode! Rustig op je gemakje wat blokjes touchen is gewoonweg heerlijk… en dat zalige balloon fight deuntje… *drool*

puzzle: deze mode heeft ook wel wat, al is het serieus nadenken geblazen… je krijgt enkele blokjes die automatisch geplaatst worden, jij kiest enkel het blokje zelf. Je moet elke keer zeker 1 lijn maken, en uiteindelijk moet de hele hoop verdwenen zijn. Het is trickier dan het schrijft, dit wordt dus een mode voor mijn intelligentere dagen. Yoshi’s cookie benoem ik bij deze ook tot minst geslaagde theme.

het is alweer even geleden dat ik nog geblogt heb. Tjah, er is niet veels boeiend te melden aan het spelen van metroid prime 2: echoes en ik ben ondertussen nog even lekker verslaafd aan animal crossing wild world. maar goed, pasen is toch nog wel eens een speciale gelegenheid die wel een blogje verdient. De Christelijke betekenis achter dit alles respecteer ik, maar het is dat hele gebeuren rond de paashaas en de klokken van bim-bam-beieren die eitjes brengen dat nu momenteel het hele paasgebeuren inneemt. Maar pasen is voor mij ook nog een kleine terugblik op enkele eierige en konijnachtige iconen die mijn gamend leven hebben kunnen sieren. Laten we beginnen met degene die er nog het sterkst mee gexc3xafndentificeerd kan worden, namelijk billy hatcher. Ik weet nog hoe ik deze game aan een budget-prijsje mee naar huis bracht, met veel zin in het maffe idee maar een twijfelachtig gevoel over de uitwerking. Maar het is pas in de laatste wereld dat ik het opgaf vanwege de vervelende camera en de glitches, want het concept stond gewoon sterk. Dat heerlijke koek-a-doodle-doo!, de kleurrijke werelden, en dan nog de heerlijke multiplayer maken van deze titel een must-have voor elke platformfreak die eens wat anders wil.

Misschien minder in de paas-sfeer maar wel van nog grotere invloed op mijn gaming life, is het oude gamesicoon en voor mij nog grotere Nederlandse trots dan al hun tulpen, klompen en kaas samen, jazz jackrabbit. Ik herriner me nog de talrijke uren die deze pc-platformer (op zich al vrij uniek) uit mijn jonge leventje heeft weggevreten, als een konijn op een wortel. Geef een duo konijnen een stel guns en laat ze in kleurrijke levels los op de meest vreemde wezens, en je kan al vatten vanwaar mijn liefde voor platforming haast is ontstaan. Eens de toetsenbord-configuratie een beetje geregeld was, kon er ook nog eens een heerlijke multiplayer gespeeld mee worden. Die geweldige tijd in co-op met Joshy, hij als jazz en ik als de maffere spaz, vergeet ik nooit. Vanaf het moment dat ik de CD-rom eens terugvindt, gaat deze weer op mijn pc. Jammer dat ‘ie later niet verder ging dan een haast onvindbaar en matig gba-uitstapje, want dit was platformen op zijn best. *zet het Nederlandse volkslied aan*

Een laatste eervolle vermelding is er voor cream the rabbit. Meestal vergezeld door haar schattige chao cheese, is deze jonge toevoeging aan het sonic-universum tot nog toe een zeer onbenutte. Haar grootste rol kreeg ze op de GBA met sonic battle (nooit gespeeld) en sonic advance 3 (wel enkele leuke moves maar daar bleef het bij). Voor de rest stapelt dit kleine konijntje de cameo’s op. Ze steekt nog in mijn recent aangeschafte sonic riders, maar ze is aan de ene kant een flight-karakter (wat ik al niet graag speel) en aan de andere kant ook nog eens slechter dan de andere flight-karakters (ondermeer tails, rouge en wave). Toch is haar kinderachtige voorkomen nog wel een leukigheidje in de sonic-wereld, al blijft het daar bij. Misschien een nieuwe kans in de volgende sonic-games?

Zo, bij deze hoop ik dat deze langere blog het gebrek eraan wat heeft gecompenseerd. Ik zal mijn best doen voor de komende dagen, beloofd. Enkele columns zitten in mijn hoofd, de nieuwe categoriexc3xabn komen er echt nog wel aan, en met een sterk DS-offensief (phoenix, tetris, mario, 2x metroid schieten me zo al door het hoofd) komt het bloggen nog wel goed. Nogmaals een vrolijk pasen!

In mijn haast dagelijkse internetgesurf kwam ik the escapist tegen. Oh my, wat een magazine. Ik zie de staff van dat boekje al voor me: intellectuele gamers, elk een duur pijpje in de mond, die nog liever sterven dan de woorden “EA” in de mond nemen. The edge on overdrive, die de gasten van de PU zo naar de papschool zouden knallen. Ik heb al enkele artikels gelezen van het recentste en enkele eerdere issues, en mijn respect groeide met elk moeilijk engels woord. “Ubiquity” was er xc3xa9xc3xa9n van, en die zoek ik dus zometeen even op, lol.

Maar goed, even terug naar dat boekje. Het is een online magazine in pdf formaat, maar ook online te lezen. Ook hun lounge is de moeite waard. Ik heb ongelooflijk respect voor mensen die het “kinderachtige” achter games overstijgen en op een serieuze, volwassen en keiharde manier met het fenomeen gaming kunnen omgaan. Al wordt dat de laatste tijd soms ook wel een beetje overdreven… maar deze artikels hebben bij mij toch wel een gevoelige snaar geraakt.

Lees dan zeker eens het hele verhaal achter girl gamers, de oude rechtszaak over donkey kong, het revolutionaire van de controller, waarom nintendo’s tactiek wel eens hun ondergang zou kunnen betekenen (“the contrarian” uit een eerdere uitgave, een aanrader die me toch wel even stil kreeg en waar ik zeker eens op terugkom), enzovoort! Een echte aanrader voor iedereen die de n00btaal wel eens wil ontstijgen.

ubiquitous: adj formal, seeming to be everywhere – somtimes used humorously

Nog niet zo lang geleden circuleerden de volgende afbeeldingen als een wervelwind over het hele internet. De scoop is voor game informer, die met beelden komt van red steel, een revolutiongame van ubisoft. De hele nintendo fanbase stond even op zijn kop, maar de wind is nu toch wel even gaan liggen, tijd dus voor mij om mijn gedacht eens te spuien. Op justnintendo kwam nintex met de mooie theorie dat deze game op een film gebaseerd is. Het artikel kan je hier bekijken, en volgens mij kan het best wel eens waar zijn.

Maar goed, wat zijn we hier nu mee? Enkele scans uit een boekje kunnen opeens een hele schokgolf veroorzaken. Well, consider me not hyped.
Geloof me, het ziet er zeker goed uit, en ik kan best wel aannemen dat het spel dankzij die heerlijke controller als een tierelier speelt. Maar ik heb, zo merk ik zelf, wel wat meer nodig dan enkele beelden om serieuze kriebels in mijn buikje te krijgen. Misschien komt het door het feit dat ik door het shooterbos de bomen soms niet meer kan zien, of omdat er nog teveel speculatie aan deze beelden hangt.

Desondanks zijn deze beelden wel de voorbode van een verdere stroom aan nieuws. De E3 nadert gestaag, en dat wil zeggen dat het next-gen plaatje van the big 3 haast vervolledigd gaat worden. Het wordt allemaal zeer spannend, maar we wachten rustig af. Nu maar hopen dat die kriebels er ook aan gaan komen!

Jah, het was weer vroeg dag vandaag. Als je het gisteravond weer laat hebt gemaakt met… euhm… schoolwerk (daar trappen ze wel in – Joery), doe je natuurlijk niets liever dan ‘s morgens rustig in je bedje blijven liggen. Maar dat was vandaag buiten mijn dierbare moedertje gerekend. Eerst was er een heel kabaal omdat ze naar de stad ging met mijn tante, en dan willen ze natuurlijk weten of ik meega. Resultaat: heerlijke chaos en veel kabaal, echt ideaal als je nog slaapt. Ik kon nog niet veel meer zeggen dan “grmmblaatmeslapen”, dat snap je wel. Mijn slaperige oogjes hadden zich nog geen 5 minuten opnieuw kunnen sluiten, want daar was de postbode alweer. En wat had meneer of mevrouw de postbode bij? Juist, een pakketje voor mij.

Dat pakketje kan natuurlijk niet van mij worden als ik mijn handtekening niet op een papiertje zet. Maar als ze mijn identiteitskaart konden zien was het ook al goed. resultaat: alweer een hele boel chaos en kabaal, en toen heb ik maar besloten om op te staan. Je ziet, wekkers hoeven hier haast al niet meer…

Het pakketje was het opstaan waard, samus aran zat er namelijk in! Bestel maar eens een knappe dame met grote kanonnen uit de sterrencatalogus, dan is je ochtend meteen goed! het betreft hier natuurlijk metroid prime 2: echoes. De game zelf heb ik nog niet gespeeld, want dit mooie verhaaltje kon ik jullie natuurlijk niet besparen!

Hxc3xa9hxc3xa9, dit keer hebben we het best wel laat gemaakt! Mijn enige vaste categorie is dan ook een vrij rationele, een lijstje maken vergt niet meteen enige creativiteit… het is vooral een heel gezoek en gedenk over wat ik de laatste tijd allemaal gegamed heb. Ondanks de vertraging neem ik deze categorie best wel serieus, dus in deze maand top 10 zowaar… 10 games!

1. (7) mario smash football (cube): het gaat serieus op en af met deze titel! Na de examens heb ik deze meteen opnieuw bovengehaald en de laatste cupjes beginnen uitspelen. Nu steekt ‘ie alweer even in de kast, want ik moet nog 1 gouden beker binnenhalen door meer wedstrijden te spelen in de cups. Niet meteen zin in, dus deze game komt volgende (deze, lol) maand hoogstwaarschijnlijk weer terug!
2. (3) pokxc3xa9mon XD: gale of darkness (cube): nu kun je al wel denken: “heeft ‘ie hem nou eindelijk uit?” Nou, eigenlijk nog steeds niet! Het is nog even stevig trainen geblazen voor de laatste eindbattles, en ik heb er dus de laatste tijd alweer heel wat level-uppen opzitten. Tyranitar ownt!
3. (new) sonic riders (cube): als je met een sonic-kriebel zit, moet je… hoverboarden? Yep! Het mag dan niet meteen sonic’s beste game zijn, maar de snelheid is er, de graphics zijn top, en de gameplay is typisch sonic. Dat wil zeggen: naast heel aangenaam, soms ook heel frustrerend en glitchy. Maar toch, met eggman op de heavy bike door metal city scheuren…
4. (new) super monkey ball 2 (cube): touch & roll is ondanks het feit dat het best wel een aangename game is, toch maar zwakjes vergeleken met de grootmeester SMB2. Een beetje nostalgie in de cube steken dus, en de multiplayer modes staan gegarandeerd voor uren speelplezier!
5. (new) pacman vs. (cube): we waren nog eens met 4, en dan is deze game DE hit om boven te halen. Heerlijk vernieuwde retro, gegarandeerd voor geschreeuw, samenwerkingsproblemen en een hele hoop geknoei met kabeltjes!
6. (9) wario ware (cube): Ook nog maar eens bovengehaald, en nog eens op sneltempo door de multiplay-stukjes gegaan! Bobbly wobbly, met die geweldige schildpadden, ownt nog steeds in de hele wario ware reeks! En dan is er nog dat hele catchy fever deuntje…
7. (2) super monkey ball touch & roll (DS): een vrije val voor de getekende aapjes, maar toch een hele tijd fun gehad met de multiplayer modes, zowel single- als multiplayer
8. (new) F-zero GX (cube): ook nog maar eens uit de kast gehaald, om CF vanaf de eerste minuut te laten zien dat ik best wel skillz heb! Dat CF deze niet kan spelen met de controller (hij kan het enkel met stuur, pfff), laten we maar even terzijde?
9. (10) soul calibur II (cube): dankzij mijn game-maatjes, wordt deze nog steeds bovengehaald en krijg ik haast steeds op mijn doos… niks nieuw dus, en ik ben hem onderhand wel beugespeeld. Volgende keer toch maar weer super smash bros. melee?
10. (new) metroid prime hunters: first hunt (DS): met 3en gespeeld, om nog eens voorbereid te zijn op de release van het “volledige” spel. Het was wel weer wennen, dat FPS gedoe, maar ik ben het toch nog niet verleerd! Laat de hele game maar komen, nieuwe hunters en al!